Treurige nacht

Hoe kijken Turkse Nederlanders voortaan tegen onze samenleving aan, nadat we allemaal hebben gezien hoe een vrouwelijke minister uit hun moederland is vernederd en afgevoerd? Het is diep te betreuren dat dit is gebeurd en dat groepen in de samenleving hierdoor tegen elkaar zijn opgezet. Waarom zouden Turkse Nederlanders, die in hun moederland stemgerechtigd zijn, hier niet naar een campagnebijeenkomst mogen gaan? Officieel was die niet te verbieden, dat had al tot terughoudendheid moeten leiden. Nu werd het argument ontleend aan een mogelijke bedreiging voor de openbare orde. Maar hoe bedreigend was het, een minister met haar gezelschap die een toespraak wil houden? Voor het consulaat stonden nog geen tweeduizend mensen. En dat in Rotterdam! Als Feyenoord de cup wint staan er meer dan 100.000 mensen op de Coolsingel en het hele team mag het balkon van het stadhuis op. Geen enkel probleem om daarbij de orde te handhaven. Zo gaat het ook als de marathon wordt gelopen door de binnenstad, of als een steeds bontere carnavalsstoet er doorheen trekt. Niet alle inwoners hebben daar belang bij, maar ze doen er ook niet moeilijk over. Waarom nu dan wel dat superieure machtsvertoon? Omdat Erdogan erachter zit? Willen we zijn gedachtegoed hier niet? Zijn we daar bang voor? Dat kan zo zijn, maar het is een misvatting dat je bepaald gedachtegoed met geweld zou kunnen bestrijden. Zo probeert Erdogan dat, die laat zijn politieke opponenten afvoeren. En wat heeft Nederland nu anders gedaan? Wat Jezus zegt is goed voor alle mensen, ook voor politici: bestrijd geen kwaad met kwaad, maar probeer het kwade door het goede te overwinnen. Zelf gaf Hij het voorbeeld als geen ander! Als die campagnebijeenkomst gewoon had gemogen, zoals voor elke andere politieke partij, hadden we Erdogan laten zien hoe het anders kan. Wat een gemiste kans! Laten we nu in het persoonlijke vlak de Turken onder ons wat extra waarderen.

Bas